الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )
390
الغدير ( فارسي )
مدلول صريح و نص مسلَّم را بظرف ( زمان ) خلافت صورى چسباندند . ولى حسن يقين برسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ما را ملزم دارد به اعتقاد باينكه : تكليف واجب خود را داير ببيان رسا و كافي تا آنجا كه مورد احتجاج امّت است ايفا فرموده خداوند ما را به راه راست هدايت فرمايد . قربات ( عبادات و اعمال وارده ) در روز غدير از آنجا كه غدير روزيست كه خداوند متعال به آن دين را كامل و نعمت را بر بندگانش تمام فرمود از اين جهت كه خشنودى خود را بامامت مولاى ما امير - المؤمنين اعلام فرمود و او را رايت هدايت قرار داد تا امّت را بسنن سعادت و راه مستقيم حق وا دارد و از پرتگاه هلاكت و لغزش گاه ضلالت باز دارد ، بدين سبب بعد از روز مبعث نبوى صلى اللَّه عليه و آله روزى بعظمت اين روز نخواهيد يافت كه نعمتهاى ظاهرى و باطنى در آن اين چنين فراوان شده و رحمت واسعهء او همگى را فرا گرفته باشد ، بزرگتر از اين روز ( فرخنده اى ) كه فرع اين اساس مقدس ( بعثت نبوى ) و استوار سازنده اين دعوت قدسى است ، بنابر اين بر هر فرد از افراد گروه ديندار واجب است كه در قبال اين نعمتهاى عظمى قيام بسپاسگذارى نمايد و تمام مظاهر شكرگزارى پروردگار و تقرب بساحت قدس او را از خود ظاهر سازد و از انواع عبادات ، از قبيل نماز و روزه و نيكى و صلهء رحم و اطعام و شركت در مجامع متشكله مناسب اين روز بهره مند شود ، و در احاديث مأثوره از اين امور مراسمى و آدابى رسيده از جملهء آنها روزه است . حديث روزهء روز غدير : حافظ ، ابو بكر خطيب بغدادى ، متوفاى 463 در جلد 8 تاريخش ص 290 آورده ، از عبد اللَّه بن علي بن محمّد بن بشران ، از حافظ على بن عمر دار قطنى ، از ابى نصر حبشون خلال ، از على بن سعيد رملى ، از ضمرة بن ربيعه ، از عبد اللَّه بن شوذب